ویروس رایانه

ویروس رایانه‌ای (به انگلیسی: Computer virus) نوعی نرم افزار ( program ) است که در سیستم‌های رایانه‌ای باعث اختلال ،جاسوسی و خرابی میشود.
تعریف کلی
ویروس، یک نوع نرم افزار ( برنامه ) کامپیوتری است که به دلیل ماهیت عملکرد مجرمانه آن به آن بدافزار میگویند . که در اغلب مواقع بدون اطلاع کاربر به سیستم عامل وارد شده و آن را آلوده میکند و تلاش می‌کند خودش تکثر نماید . این عمل تولید مثل یا کپی‌سازی از خود بر روی یک کد اجرایی موجود، ویژگی کلیدی در تعریف یک ویروس است. معمولاً کاربران رایانه به ویژه آنهایی که اطلاعات تخصصی کمتری دربارهٔ کامپیوتر دارند، ویروس‌ها را برنامه‌هایی هوشمند و خطرناک می‌دانند که خود به خود اجرا و تکثیر شده و اثرات تخریبی زیادی دارند که باعث از دست رفتن اطلاعات و گاه خراب شدن کامپیوتر می‌گردند در حالیکه طبق آمار تنها پنج درصد ویروس‌ها دارای اثرات تخریبی بوده و بقیه صرفاً تکثیر می‌شوند؛ بنابراین یک ویروس رایانه‌ای را می‌توان برنامه‌ای تعریف نمود که می‌تواند خودش را با استفاده از یک میزبان تکثیر نماید. بنابراین تعریف اگر برنامه‌ای وجود داشته باشد که دارای اثرات تخریبی باشد ولی امکان تکثیر نداشته باشد، نمی‌توان آن را ویروس نامید؛ بنابراین ویروس‌های رایانه‌ای از جنس برنامه‌های معمولی هستند که توسط ویروس‌نویسان نوشته شده و سپس به‌طور ناگهانی توسط یک فایل اجرایی یا جا گرفتن در ناحیه سیستمی دیسک، فایل‌ها یا کامپیوترهای دیگر را آلوده می‌کنند. در این حال پس از اجرای فایل آلوده به ویروس یا دسترسی به یک دیسک آلوده توسط کاربر دوم، ویروس به صورت مخفی نسخه‌ای از خودش را تولید کرده و به برنامه‌های دیگر می‌چسباند و به این ترتیب داستان زندگی ویروس آغاز می‌شود و هر یک از برنامه‌ها یا دیسک‌های حاوی ویروس، پس از انتقال به کامپیوترهای دیگر باعث تکثیر نسخه‌هایی از ویروس و آلوده شدن دیگر فایل‌ها و دیسک‌ها می‌شوند؛ لذا پس از اندک زمانی در کامپیوترهای موجود در یک کشور یا حتی در سراسر دنیا منتشر می‌شوند. از آنجا که ویروس‌ها به‌طور مخفیانه عمل می‌کنند، تا زمانی که کشف نشده و امکان پاکسازی آن‌ها فراهم نگردیده باشد، ماشینهای هوشمند و قطعا برنامه‌های بسیاری را آلوده می‌کنند و از این رو یافتن سازنده یا منشأ اصلی ویروس مشکل است.
ارائه یک تقسیم‌بندی دقیق از ویروس‌ها کار مشکلی است و می‌توان ویروس‌ها را به روش‌های مختلفی تقسیم‌بندی کرد. این روش‌ها می‌تواند بر اساس میزبان ویروس، سیستم‌عاملی که ویروس می‌تواند در آن فعالیت کند، روش آلوده‌سازی فایل و … باشد. در زیر به برخی از این روش‌ها اشاره می‌کنیم:تقسیم‌بندی ویروس‌ها بر اساس مقصد آلوده‌سازی:

۱ – ویروس‌های فایلی (File Viruses): ویروس‌های فایلی، معمولاً فایل‌های اجرایی را آلوده می‌کنند. فایل‌های آلوده به این نوع از ویروس‌ها اغلب (اما نه همیشه) دارای پسوند .com یا .exe هستند.

۲ – ویروس‌های ماکرو (Macro Viruses): ویروس‌های ماکرو، مستندات برنامه‌هایی را که از امکان ماکرونویسی پشتیبانی می‌نمایند (مانند MS Word , MS Excel و…) آلوده می‌کنند. فایل‌های اینگونه برنامه‌ها اجرایی نیستند ولی درون آن‌ها قسمت‌هایی اجرایی به نام «ماکرو» وجود دارد که می‌تواند میزبان مناسبی برای ویروس‌های ماکرو باشد.

۳ – ویروس‌های بوت و پارتیشن سکتوری (Boot Sector and Partition Table Viruses): اینگونه ویروس‌هاسکتور راه‌انداز (Boot Sector) دیسک سخت و دیسکتفلاپی یا جدول بخش‌بندی دیسک‌های سخت را آلوده می‌کنند. با راه‌اندازی سیستم از روی دیسکی که به اینگونه ویروس‌ها آلوده شده‌است، ویروس در حافظه مقیم شده و متعاقباً دیسک‌هایی را که مورد دسترسی قرار گیرند، آلوده می‌کند.

۴ – ویروس‌های اسکریپتی (Script Viruses): این ویروس‌ها که اسکریپت‌های نوشته شده به زبان‌های ویژوال بیسیک یا جاوا می‌باشند، تنها در کامپیوترهایی اجرا می‌شوند که بر روی آن‌ها Internet Explorer یا هر مرورگر وب دیگری با توانایی اجرای اسکریپت‌ها، نصب شده باشد و فایل‌های با پسوند .html , .htm , .vbs , .js , .htt یا .asp را آلوده می‌کنند.

مدیر سایت

من محمدامین محمدحسینی مدیر سایت وبینت هستم. آرزوی من در نوجوانی یادگیری زبان برنامه نویسی وب بود، با انتخاب، تمرین و پشتکار خودم و اطرافیانم توانستم در این زمینه به موفقیت برسم ولی با مرور زمان فهمیدم که برنامه نویسی کار ساده‌ای است، مهم فروختن برنامه است. پس وبینت را راه‌اندازی کردم و تمامی آموزش‌هایی را که در مرور زمان یاد گرفتم را به صورت کتاب الکترونیکی در اختیار مردم عزیز قرار دادم تا بتوانم در دنیای دیجیتال کمکی کوچک کرده باشم.

پاسخ به دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Call Now Buttonتماس با ما